Beautiful After Breast Cancer Foundation

Preventie

De moderne geneeskunde begint meer en meer een preventieve geneeskunde te worden. Ook inzake borstkanker is hier de laatste jaren, met de ontdekking van het BRCA-gen, een shift gekomen naar preventie. Ondertussen zijn meerdere genen ontdekt alsook meerdere risicofactoren beschreven. Afhankelijk van beide kan een gepersonaliseerde screeningsstrategie gekozen worden. Het is daarom belangrijk om deze risico- en genetische factoren te begrijpen.

Diagnose

Ik kreeg de diagnose kanker... Deze website is een portaal die u en uw naasten zal helpen om persoonlijke informatie en antwoorden te vinden voor uw probleem.

Deze website moet een houvast  en steun zijn voor patiënten op weg naar herstel en een beter leven.

Het "Diagnose" gedeelte van onze website is opgesteld in twee belangrijke delen. Ten eerste zorgen we in "Anatomie en Fysiologie" voor een basiskennis van de borst. In het tweede deel "Tumoren en aandoeningen" gaan we dieper in op alles wat met aandoeningen van de borst te maken heeft.

Verder wensen wij vrouwen te informeren die zich afvragen of zij wel een borstprobleem hebben, maar daarvoor nog niet onmiddellijk hun arts willen consulteren. Kennis en informatie kunnen dikwijls een onmiddellijke geruststelling betekenen indien de vrouw zelf in staat is het probleem te onderkennen en inziet dat hier geen specifieke behandeling voor noodzakelijk is. Anderzijds trachten we ook vrouwen te informeren bij wie wel degelijk een ernstig borstprobleem is vastgesteld, zoals bijvoorbeeld een kwaadaardige aandoening, en die goed voorbereid naar hun arts willen stappen.

Behandeling

Bij de behandeling van een borstkanker hoort meteen ook een keuze gemaakt te worden rondom de reconstructie. Er is geen fundamenteler doel van onze Stichting dan deze awareness bij de patiënten en oncologische chirurgen te brengen. Door vooraf een geïnformeerde beslissing te nemen, blazen we geen bruggen op voor een latere reconstructie zonder hierbij het oncologische aspect uit het oog te verliezen. Uiteraard primeert de overleving en zal de beslissing van de oncologische chirurg altijd voorgaan.

Op de pagina "Beslissen" staat alle informatie die u kan verwachten tijdens een eerste consultatie alvorens u de tumor laat verwijderen. Deze pagina is zeer uitgebreid en uw plastisch chirurg zal enkel die informatie vermelden die voor uw persoonlijke situatie toepasbaar is.

"Verwijderen van de tumor" vertelt het verhaal van de operatie zelf. Dit is de belangrijkste operatie want een goede wegname van de tumor is en blijft het belangrijkste. We leiden u door de verschillende vormen van wegname. Deze beslissing wordt vaak voor u genomen door een multidisciplinair team van oncologen, radiologen, pathologen, radiotherapeuten, borstverpleegkundigen, gynaecologen, oncologische chirurgen en plastische chirurgen.

In het deel "Borstreconstructie" staat alle informatie en illustratie van de verschillende soorten reconstructie met bijhorende stappen.

Revalidatie

Wie behandeld is voor kanker heeft vaak een lange periode nodig om te herstellen.

Kanker is een ingrijpende ziekte met een zware behandeling. Vaak kampen mensen nadien met psychosociale en/of lichamelijke problemen zoals stress, angst, extreme vermoeidheid, pijnlijke gewrichten, een verminderde conditie, lymfoedeem… Dit kan een grote invloed hebben op het algemeen welzijn.

Er zijn revalidatieprogramma’s die worden aangeboden door de meeste ziekenhuizen. We behandelen hier een aantal grote thema’s.

Quality of life

De levenskwaliteit is een belangrijke factor bij het omgaan met borstkanker. Daarom is het belangrijk om coping-mechanismen te vinden die werken, en die zullen van patiënt tot patiënt verschillen. Voor sommigen kan dat zijn: plezier vinden in activiteiten die zij voor de diagnose deden, tijd nemen om te genieten, vrijwilligerswerk doen, lichaamsbeweging... Van het grootste belang is dat studies hebben aangetoond dat het accepteren van de ziekte als een deel van iemands leven een sleutel is tot effectieve verwerking, evenals het focussen op mentale kracht om de patiënt in staat te stellen verder te gaan met het leven. In dit gedeelte behandelen we enkele onderwerpen die patiënten tijdens en na de behandeling ervaren en geven we informatie om deze aan te pakken.

Blog 14 Pia Naber / Mylene van Irsel - Rouwproces

21 January 2026 in Nieuws

Rouwproces || Borst Vooruit || Tamoxifen

Blog Mylene van Irsel - 21/01/2026

Helen Dowling Instituut, centrum voor psycho-oncologie

  • Naam: Pia Naber

  • Datum aanmelding: 05-01-2023

  • Aanmeldreden: Angst en levensvragen na doormaken van borstkanker

  • In behandeling bij: Mylene van Irsel, gezondheidszorgpsycholoog

naamloos
Rouwproces

Bij het begin van een behandeling maak ik met een cliënt een behandelpan. Daarin staan de aanmeldreden, psychologische diagnose (ik kom hier straks op terug) en de doelen voor de behandeling beschreven. Alhoewel zo’n plan voor elke cliënt anders is, komt dit doel vrijwel altijd terug; ‘cliënt(e) geeft zichzelf ruimte voor de verwerking van de emotionele impact van het ziekteproces’. Dat klinkt wollig, maar het is een essentieel onderdeel bijna alle behandelingen. Je heroriënteren op het nieuwe, zoals leren omgaan met de veranderingen, angstige gevoelens en gedachten, met wat tijdelijk of blijvend verloren is, en uitvinden wie je nu bent en wat je als zinvol ervaart, blijkt doorgaans niet goed te lukken als iemand niet heeft kunnen rouwen om wat er gebeurd is.

En dus omarm ik het principe ‘ruimte maken voor emoties’. Niet alleen voor angst, maar ook boosheid, jaloezie, schuldgevoelens, opluchting, verdriet, wrok, teleurstelling, dankbaarheid, onzekerheid. Alles is welkom. Mijn ervaring is dat wat echt gevoeld is, rustig geeft en ruimte maakt voor het nieuwe. Zo gaat het ook met Pia; we meanderen een aantal sessies tussen rouwen en heroriënteren.

Ze mist haar oude energie, maar voelt zich dichter bij een zekere eenvoud.

Ze is onzeker over haar seksualiteit, maar extra gelukkig met haar man.

Ze mist haar theatrale vaart, maar vertrouwt erop dat die zich vanzelf weer aandient.

Ze kan haar vroegere werktempo niet meer aan, en diep van binnen wil dat ook niet meer.

Ze is bang dat de kanker terugkomt (of haar stem wegblijft), maar dankbaar dat ze leeft.

Ze werkt minder, ze moedert meer.

Ze huilt om het verlies van wie ze was, maar krijgt zin in de nieuwe versie van zichzelf.

Borst Vooruit; de diagnose

Joehoe, haar boekje Borst Vooruit wordt door velen gelezen en ik blijk erin te staan! Ik voel me gevleid tot ik lees wat ze schrijft over de verontschuldigende manier waarmee ik de diagnose stel (officieel: DSM5-classificatie). Daar spreekt niet de houding van een doortastende professional die weet wat ze doet. Maar Pia heeft wel gelijk; dit is precies hoe ik het doe.

Want wanneer zijn ervaren klachten van kankerpatiënten een diepmenselijke normale reactie op een ingrijpende tijd, en wanneer zijn ze te duiden als aanhoudende klachten die een diagnose rechtvaardigen? Ik weet het natuurlijk wel; als klachten significant lijden veroorzaken, na een bepaalde periode niet weg zijn, als ze het welbevinden en functioneren van iemand belemmeren.

Maar ik ontmoet een mens, en die mens ontmoet een nogal taalgevoelige psycholoog. Ik begrijp dat lijden wel, maar ‘stoornis’ vind ik gewoon voor niemand een goed woord.

Overigens zie ik dat ‘significant lijden’ wel; mensen komen na hun medische behandeling vaak in een mentaal moeilijke tijd. Ze proberen het leven op te pakken met niet zelden de helft van hun energie, beperkte concentratie, angst voor terugkeer, veranderde waarden, eenzaamheid, relatie- en ouderschapszorgen, moeite met re-integratie op hun werk.

Toen ik tegen Pia zei dat ik wilde uitgaan van een angststoornis, heb ik dat inderdaad schoorvoetend gedaan. Maar daar kwamen we wel uit. Want ze was ook heel bang, in paniek soms; dat het terug zou komen, dat ze haar kinderen niet groot zou zien worden, dat ze de oude versie van zich niet zou terugvinden, dat ze eenzaam zou blijven, dat ze niet meer zou kunnen werken. En hoe ze in vredesnaam moest omgaan met een hoofd dat 1000 ideeën genereert terwijl ze hooguit energie had voor haar gezinsleven en op goede dagen de boodschappen.

naamloos-2
Tamoxifen

Ik kom nog even terug op het ruimte maken voor emoties; Tamoxifen, of welke anti-hormoontherapie dan ook, speelt daar spelletjes mee. Onder invloed van de hormonale veranderingen worden gevoelens uitvergroot, onverwacht op je bord gesmeten of juist gedempt. Daarnaast worden prikkels moeilijker verdragen. Gewrichten protesteren. Het lijf verandert en zelden de gemakkelijk te aanvaarden kant op.

Dat komt er dus ook nog bij.

Kortom de grote valkuil van emoties ruimte geven, is dat Tamoxifen daar een schep bovenop doet en een cliënt vervolgens zijn handen vol heeft aan het enigszins hanteerbaar maken van al die emoties.

En dat vind ik zelf een heel oneerlijke extra taak.

 

Mylene

4ddec7cc-53e6-4484-8726-274b2e970217

2df4dab9-8e6e-4062-bb89-874a424bd1af

66310b6d-1adb-414a-953a-ac8c3ac2955f

IMG_4869


Nieuwsbrief

screenreader.subscribe img alt text