Preventie
De moderne geneeskunde begint meer en meer een preventieve geneeskunde te worden. Ook inzake borstkanker is hier de laatste jaren, met de ontdekking van het BRCA-gen, een shift gekomen naar preventie. Ondertussen zijn meerdere genen ontdekt alsook meerdere risicofactoren beschreven. Afhankelijk van beide kan een gepersonaliseerde screeningsstrategie gekozen worden. Het is daarom belangrijk om deze risico- en genetische factoren te begrijpen.
Diagnose
Ik kreeg de diagnose kanker... Deze website is een portaal die u en uw naasten zal helpen om persoonlijke informatie en antwoorden te vinden voor uw probleem.
Deze website moet een houvast en steun zijn voor patiënten op weg naar herstel en een beter leven.
Het "Diagnose" gedeelte van onze website is opgesteld in twee belangrijke delen. Ten eerste zorgen we in "Anatomie en Fysiologie" voor een basiskennis van de borst. In het tweede deel "Tumoren en aandoeningen" gaan we dieper in op alles wat met aandoeningen van de borst te maken heeft.
Verder wensen wij vrouwen te informeren die zich afvragen of zij wel een borstprobleem hebben, maar daarvoor nog niet onmiddellijk hun arts willen consulteren. Kennis en informatie kunnen dikwijls een onmiddellijke geruststelling betekenen indien de vrouw zelf in staat is het probleem te onderkennen en inziet dat hier geen specifieke behandeling voor noodzakelijk is. Anderzijds trachten we ook vrouwen te informeren bij wie wel degelijk een ernstig borstprobleem is vastgesteld, zoals bijvoorbeeld een kwaadaardige aandoening, en die goed voorbereid naar hun arts willen stappen.
Behandeling
Bij de behandeling van een borstkanker hoort meteen ook een keuze gemaakt te worden rondom de reconstructie. Er is geen fundamenteler doel van onze Stichting dan deze awareness bij de patiënten en oncologische chirurgen te brengen. Door vooraf een geïnformeerde beslissing te nemen, blazen we geen bruggen op voor een latere reconstructie zonder hierbij het oncologische aspect uit het oog te verliezen. Uiteraard primeert de overleving en zal de beslissing van de oncologische chirurg altijd voorgaan.
Op de pagina "Beslissen" staat alle informatie die u kan verwachten tijdens een eerste consultatie alvorens u de tumor laat verwijderen. Deze pagina is zeer uitgebreid en uw plastisch chirurg zal enkel die informatie vermelden die voor uw persoonlijke situatie toepasbaar is.
"Verwijderen van de tumor" vertelt het verhaal van de operatie zelf. Dit is de belangrijkste operatie want een goede wegname van de tumor is en blijft het belangrijkste. We leiden u door de verschillende vormen van wegname. Deze beslissing wordt vaak voor u genomen door een multidisciplinair team van oncologen, radiologen, pathologen, radiotherapeuten, borstverpleegkundigen, gynaecologen, oncologische chirurgen en plastische chirurgen.
In het deel "Borstreconstructie" staat alle informatie en illustratie van de verschillende soorten reconstructie met bijhorende stappen.
Revalidatie
Wie behandeld is voor kanker heeft vaak een lange periode nodig om te herstellen.
Kanker is een ingrijpende ziekte met een zware behandeling. Vaak kampen mensen nadien met psychosociale en/of lichamelijke problemen zoals stress, angst, extreme vermoeidheid, pijnlijke gewrichten, een verminderde conditie, lymfoedeem… Dit kan een grote invloed hebben op het algemeen welzijn.
Er zijn revalidatieprogramma’s die worden aangeboden door de meeste ziekenhuizen. We behandelen hier een aantal grote thema’s.
Quality of life
De levenskwaliteit is een belangrijke factor bij het omgaan met borstkanker. Daarom is het belangrijk om coping-mechanismen te vinden die werken, en die zullen van patiënt tot patiënt verschillen. Voor sommigen kan dat zijn: plezier vinden in activiteiten die zij voor de diagnose deden, tijd nemen om te genieten, vrijwilligerswerk doen, lichaamsbeweging... Van het grootste belang is dat studies hebben aangetoond dat het accepteren van de ziekte als een deel van iemands leven een sleutel is tot effectieve verwerking, evenals het focussen op mentale kracht om de patiënt in staat te stellen verder te gaan met het leven. In dit gedeelte behandelen we enkele onderwerpen die patiënten tijdens en na de behandeling ervaren en geven we informatie om deze aan te pakken.
Blog 20 Pia Naber
22 April 2026 in NieuwsZon, zee & dochters
Blog Pia Naber -22/04/2026
Diagnose: 06-05-2022
Rechter Mama
cT2N1 graad III
ERpos & PRpos
Premenopauzaal
Geboortejaar 1978
Zon, zee & dochters
Ik hoor de zee en besluit om op te staan; het is 08 uur. Met een kopje koffie kijk ik naar iemand die aan het snorkelen is in de zee met zo’n oranje zwemboei, voor als het mis gaat of misschien eerder als teken: ‘Ik lig hier ontspannen naar de vissen te kijken, vaar niet over mij heen!’
Ik ben een week in Malaga met mijn 2 dochters. We zitten in een heerlijk appartement in Calahonda, een half uurtje zuidelijker dan Malaga. Samen ontspannen is het doel. De afgelopen weken waren hectisch en zat vol met, leuk en minder leuk, werk. Daar mijn man Jan wandelen is (naar Rome… soort van sabbatical met zichzelf) leunt het huishouden, de te grote boerderij, de hond, de katten en de kinderen op mijn schouders en natuurlijk mijn trajecten en het werk wat ik ‘even’ ernaast doe, van Jan, zodat hij kan wandelen. Vergeet ook niet ambities als sporten, gezond eten, goed slapen met als doel afvallen en stoppen met de K** anti hormoontherapie …. Ik dwaal af.
Zitten er in jouw dag soms 48 uur
HUH? Ja ik weet het, ik zit weer ‘even’ in een totaal verkeerd ritme.
En seks?... deze blog gaat toch over seks?
Ach ja seks, is de afgelopen weken een absolute bijzaak geworden.
Oh
Ja, dat is voor iedereen teleurstellend….
Voor wie?
Voor jullie, de lezers
…???
Denken denken denken denken ….. doen
Denken … denken …. DENKEN … niet doen
Doen niet denken… doen, doen … gewoon doen
DOEN
Of toch niet doen?
Een half jaar eerder...
In mijn denkproces over de herstart van mijn anti hormoontherapie ga ik met mezelf volledig de diepte in. Dit resulteert in lijstjes. Lijstjes met alle bijwerkingen. Lijstjes met gedachten en een lijstje wat ik moet onthouden als het gaat om positiviteit en de ‘moed erin houden’.
Ik vraag mezelf af wat ik mezelf moet voornemen om, als mijn hormonen weer gaan schommelen, wel te blijven doen, ondanks het mogelijke feit dat ik daar wellicht geen reet zin in heb.
Pia's LEVENSLUSTLIJST met voornemens:
1. Elke dag knuffelen met mijn dochters: NIET vergeten, gewoon DOEN;
2. Elke dag blijven bewegen. Geen dag overslaan en DUS wandelen met de hond gaat boven werk!
3. Krachtsporten, ook al denk ik dat het niks uithaalt: pak een schema en daag jezelf uit om dat te volgen: 3x/ week is realistisch;
4. Ga door met vegetarisch koken en bouw ook producten zoals yoghurt/ kwark af;
5. Leer hoe je kunt ‘meal-preppen’ en betrek anderen daarbij;
5. Plan sociale activiteiten: maak rituelen met dierbaren;
6. Bel wekelijks met je ouders
7. Ga samen met je meiden op pilatus: doe dingen samen en die knuffel
8. en vergeet je man niet …
9. en seks
Ik maak lijstjes in mijn hoofd. Dat helpt om te relativeren. Toen ik tegenover Franca (mijn verpleegkundig specialist) zat, heb ik het lijstje naast me neergelegd en vertelt waarom ik niet durf te stoppen en dat kwaliteit van leven voor mij heel belangrijk is.
Ze zei het samenvattend, mooi en direct: “Je hebt angst dat je weer ziek wordt.”
Ik zei: “…misschien moet ik dat accepteren”;
zij zei: “Dat klikt zo resoluut, misschien kun je kijken of je je ertoe kan verhouden ….”.
Toestemming
Nadat ik met mijn ouders had gesproken over mijn twijfels en mijn innerlijke gevecht … en ik durfde uit te spreken dat ik zou willen kiezen om te stoppen. Gaven zij impliciet aan het te begrijpen, ook al geeft het hen ook angst. Het hielp, de zogenaamde toestemming: ik voelde me direct beter. Ook Jan gaf aan, dat als mijn gevoel van kwaliteit van leven, zo te lijden heeft onder de medicatie, ik dan toch maar moest overwegen om te stoppen i.p.v. ‘vol te houden’.
En toch heb ik in mijn gesprek met Franca gezegd: “Ik ga het nog een keer proberen”. Wel een andere aromatase remmer, die wellicht wat minder op mijn gemoed speelt. Daarnaast gaf Franca aan dat als ik wat meer ‘drug hollidays’ wilde pakken, om het zo vol te houden, ik dat wellicht gewoon moest doen. Gek genoeg gaven de behandelopties die er zijn, mocht het terugkomen in organen of botten, ook een soort van rust.
SHOUT OUT
Dus mocht je me tegen komen en ik ben oppervlakkig of niet direct heel attent of meelevend…. Of wellicht wat meer on the edge: geef me dan een knuffel, dan herinner je mij eraan dat het oké is.
Malaga & ontspanning
Gisteren renden we met zijn 3-en rond in een te grote ‘shoppingmall’ en we spraken af elk onze ‘eigen winkel’ te bezoeken en een uur later bij de Starbucks koffie te gaan drinken. Ik belandde in een Spaanse winkel, waar ik uiterst liefdevol werd geholpen met het zoeken naar een broek. Welk maat heeft u? Tja daar begint de ellende al, wat zal mijn maat nu zijn? Na al die weken van stress? Ik had ook wel gemerkt dat, ondanks het goede eten en de krachttrainingen, de love handels weer in volle glorie verschenen waren. “Doe maar maat 42….” Na de eerste broek, kon alles weer terug de winkel in en ging ze op zoek naar maat 44.
Momentum
Stress, welk type dan ook, is niet bevorderlijk voor je lichaam. Laat staan dat het moet leiden tot intieme momenten met je partner. Deze twee dagen in Malaga hebben al geleid tot meer ontspanning door ‘het kopje koffie samen met de zee’ in de ochtend, door ’de lachmomenten met mijn dochters ‘omdat ik weer iets zeg, wat zo boomer is dat het echt niet meer kan en doordat ik aan mijn omgeving heb laten weten: “Ik ben deze week op vakantie met mezelf en dus niet bereikbaar”.
Toestemming deel 2
Met broek en T-shirt kwam ik woest aan bij de Starbucks, ik ga zitten en ik zeg: “Die K*** Hormoontherapie”, waarop mijn jongste dochter vraagt waarom ik dan niet gewoon stop. Ik leg nogal bot uit, dat de medicatie moet weerhouden dat de kanker elders in mijn lichaam wellicht terug komt. Beiden dochters zeggen helder en duidelijk: “Ga er dan maar mee door! Ik heb liever een dikke moeder dan geen moeder.”, waarna ze verder gaan met het spelletje, wat ze aan het spelen waren.
Seks en Leven
Is seks echt zo belangrijk? Of heb ik dat zo belangrijk gemaakt?